We zagen je hulpeloze blik voorbij flitsen in onze ooghoeken.
Ons hart stond stil je zo te zien.
Je zocht naar hulp, je wou daar weg maar niemand kon je helpen.
Je zat daar in het midden van de weg.
Tussen twee rijstroken in tussen het drukke verkeer, zocht je naar hulp.
Helaas.
Er was niets of niemand die op dat moment iets voor jou kon doen zonder zichzelf of anderen in gevaar te brengen.
We konden niets doen.
Echt niet.
Alle hulp kwam te laat.
We konden enkel hopen dat je niet teveel hebt moeten lijden.

Vaarwel moedereend.

Sorry.