Mijn eerste fototoestel kreeg ik voor mijn tiende verjaardag, van mijn ouders. Vanaf dan ging ik nog zelden ergens naartoe zonder. Elk weekend trok ik erop uit met mijn vader, allebei met een camera om de hals, op zoek naar iets dat de moeite was om voor te stoppen.
Op mijn vijftiende begon ik aan de fotografieopleiding aan VISO in Mariakerke. Onze klas van tien was de jongste groep in België die de opleiding op die leeftijd aanvatte. Het was volledig analoog: negatieven, contactafdrukken, uren in de donkere kamer. We bouwden camera obscura’s en experimenteerden zoals Joseph Nicéphore Niépce ooit deed, en leerden het vak van de grond af. Mijn eerste spiegelreflex was een Canon AE-1. In mijn laatste jaar zei een van de juryleden dat mijn werk hem aan Martin Parr deed denken. Ik beschouw dat nog altijd als het mooiste wat iemand ooit over een foto van mij heeft gezegd.
Na school trok het leven me een andere richting uit. Ik werd webdeveloper en fotografeerde af en toe voor klantenwebsites, maar echte opdrachten bleven zeldzaam. Toch heeft fotografie me nooit losgelaten. Mijn camera ging mee op elke reis, elk weekend, elke rit.
Wielrennen loopt als een draad door dat alles. Ik zit al meer dan tien jaar in en rond de sport, en onderweg richtte ik Madam Vélo op, een wielercommunity voor vrouwen. Die nabijheid tot het peloton, de vroege ochtenden, het wachten aan de meet, de kleine rituelen van een koersdag, heeft bepaald hoe ik de sport door een lens zie.
In 2019 nam National Geographic Viajes contact op nadat ze een van mijn foto’s op sociale media hadden gezien. Ze kochten het beeld en publiceerden het in het magazine. Dat betekende meer voor me dan ik had verwacht.
In 2025 nam ik de camera weer echt ter hand, deze keer een Nikon D7200, nog altijd mijn vaste toestel. Wat ik graag doe is reportage: het leven zoals het zich voordoet. Wielerevenementen op de eerste plaats, maar evengoed eender wat waarbij er iets echts voor mijn ogen gebeurt. Ik wacht op het moment in plaats van het te ensceneren.
Ik werk vanuit België en ben beschikbaar voor koersen en wielerevents, bedrijven en organisaties, en communies en lentefeesten. Wielrennen is waar ik me het meest thuis voel, maar daar stopt het niet. Heb je een verhaal dat een zorgvuldig oog verdient, neem dan gerust contact op.